Dr Dragoslav Vukajlović: Rodjen 1940. godine, diplomirao na Medicinskom fakultetu u Beogradu 1966. Od 1967. do 1972. godine specijalizirao hirurgiju i vaskularnu hirurgiju u SR Nemačkoj, najvećim delom na Univerzitetskoj klinici u Erlangenu, pod mentorstvom prof Gala. Od 1972. do 1974. godine radio kao Oberarzt na Klinici za hirurgiju u Waldshutu u Nemačkoj. Od 1974. do 1993. godine radi na Klinici za kardiovaskularnu hirurgiju Dedinje (današnji Institut Dedinje) i jedan je od utemeljivača ove institucije. Svojim vrhunksim stručnim radom doprineo je u najvećoj meri razvoju vaskularne hirurgije u našoj zemlji. Najzaslužniji je za visok renome vaskularne hirurgije koju je Klinika Dedinje uživala u godinama dok je na njoj radio. Uradio je više hiljada različitih vaskularnih hirurških intervencija na karotidnim arterijama (arterije vrata), arterijama nogu, abdominalnoj aorti, aneurizmi abdominalne aorte i drugih. Od 1993. godine, kao jedan od pionira povratka privatne prakse u Srbiju, osnivač je Ordinacije Vukajlovic.
		Dr Dejan Vukajlović: Rodjen 1968. godine, diplomirao na Medicinskom fakultetu u Beogradu 1993. godine (prosečna ocena 9.6). Specijalizirao Internu medicinu od 1994. – 1998. godine u KBC Bežanijska kosa, UKC Srbije i IKVB Dedinje, specijalistički ispit položio sa odličnom ocenom. Magistrirao na Medicinskom fakultetu u Beogradu 2005. godine sa odličnom ocenom. Subspecijalistički ispit iz kardiologije položio 2004. godine na Medicinskom fakultetu u Beogradu sa odličnom ocenom. Od 1999. do 2001. kao i 2004. do 2005. radio i usavršavao se iz oblasti kliničke elektrofiziologije na Kerkof-Klinici u Bad Nauheimu, u Nemačkoj, kod prof.dr H.F. Pitschnera. Od 1996. godine (ne računajuci prekide u toku rada u Nemačkoj) radi na Institutu za kardiovaskularne bolesti Dedinje, gde je u potpunosti ovladao svim tehnikama invazivne i neinvazivne kardiološke dijagnostike – ehokardiografija, koronarografije, kateterizacije, ehoangiografije, ateriografije), kao i terapijskim intervencijama iz oblasti aritmologije – kliničke elektrofiziologije (implantacije stalnih pejsmejkera); nakon povratka sa Kerkoff Klinike 2001, otpočinje na Institutu sa primenom radiofrekventne ablacije u lečenju različitih poremećaja ritma. Od 2002. godine radi na mestu šefa Laboratorije za invazivnu elektrofiziologiju. Autor je većeg broja stručnih i naučnih publikacija iz oblasti kardiologije.
		Dr Dragiša Stojković: Roden 1943. godine. Medicinski fakultet završio u Beogradu 1966. godine, kao najmlađi lekar u generaciji, u 23. godini života. Radio kao lekar opšte prakse u DZ Pancevo i DZ Zvezdara. Započeo specijalizaciju iz interne medicine kao lekar preduzeća ’’Ivan Milutinovic -PIM’’, koje je gradilo luku u Misurati u Libiji . Nastavio specijalizaciju po povratku u Beograd; pred kraj specijalizacije zaposlio se u Urološkoj klinici u Beogradu, u Centru za transplantaciju bubrega, maja 1980. Položio specijalistički ispit sa odličnim uspehom 1981. godine. Tokom rada u Urološkoj klinici bavio se hemodijalizom, peritoneumskom dijalizom, dijagnostikom i lečenjem bubrežnih bolesnika, bio aktivni učesnik u timu za transplantaciju bubrega. U saradnji sa Dr Jovanom Popovićem, uveo novu metodu: hemodijalizu bez heparina. Uveo perkutanu biopsiju bubrega pod kontrolom ultrazvuka i u saradnji sa saradnicima uradio preko 2000 biopsija. 1985. godine počeo da se bavi ultrasonografskom dijagnostikom. Uveo je prvi put na ovim prostorima Duplex Doppler renalnih arterija u diferencijalnoj dijagnostici uzroka pogoršanja funkcije transplantiranog bubrega, kao i Color Doppler renalnih arterija nativnih bubrega u dijagnostici renovaskularne hipertenzije (uz vrlo dobru saradnju sa endokrinolozima i kardiolozima u ovoj oblasti). Od strane Društva Nefrologa Jugoslavije dobio Diplomu sa zvanjem nefrologa na Kongresu nefrologa Jugoslavije u Ljubljani. Doktorirao iz te oblasti 10.7.1992. – ’’Odnos ehosonografije i biopsije bubrega u ranom otkrivanju bubrežnih oboljenja’’. Objavio sa saradnicima više od 50 radova u časopisima u zemlji i inostranstvu, učestvovao kao koautor u izradi nekoliko monografija.